ديگر فرمود قدّس اللّه سرّه : اى مولانا اگر خواهى كه مهتر و سرور و مرشد و حكيم مؤيّد من عند اللّه باشى پنج در به روى خود دربند و پنج در به روى خود بگشاى : امّا آن پنج در كه بر خود بسته دارى : در اوّل در معيشت و كسبى است كه به واسطهء آن مردم ترا در فتنه اندازند ، و ترا از رعايت مطلوب خود بگردانند ، اين در را به روى خود بسته دار . در دوّم در كدخدائى و در نسل و اهل و عيال است كه به واسطه ايشان خود را در كلفت و مشقّت اندازى و بدين علايق مقيّد شوى و از مطلوب حقيقى بازمانى . در سوّم در فضول عيش جستن است و زيادتى در مال و منال ، اين در نيز به روى خود بسته دار و به اندك كفافى قناعت كن . در چهارم در صحبت و مجالست غافلان است اين در نيز بر روى خود بسته دار و با غافلان مرده‌دل اختلاط مكن ، مگر در وقتىكه ايشان را نصيحت كنى و به عبادت حق تعالى مشغول گردانى ، در آن وقت اگر لحظه‌اى با ايشان مدارا كنى شايد . در پنجم در يارى و قوّت طلبيدنست از منكرانى كه با تو حسد و كبر ورزند و سركشى كنند ، يارى از ايشان مطلب و